« Wakacyjne refleksje (4) - Felieton | Strona główna | Piknik na PHR - felieton »

1 października 2011

Wiosennie - szkice

U nas wiosna w pełni stąd u mnie apetyt na poezję.

Dzisiaj przedstawię tylko cztery wiersze – moje wytwory myśli ostatniego miesiąca. Trochę filozoficzne, może nawet egzystencjalne, a to wszystko efekt moich ostatnich lektur: opracowań Richarda Dawkinsa, P Z Myersa, czy wykładów prof. prof. Kotarbińskiego, Wolińskiego, Sikorskiego. Ich słowa pogłębiają naszą wiedzę o samych sobie, o naszej psychice, o świecie. Podsuwają nam lotnię na której można szybować wysoko, a z takiej pozycji łatwiej zrozumieć świat. Ilustruję to wszystko zdjęciami naszej bogatej, wiosennej przyrody.

PO TEJ PUBLIKACJI PRZECHODZĘ NA SYSTEM DWUTYGODNIOWY, A WIĘC FELIETONY BĘDĄ ZAMIESZCZANE NA POCZĄTKU I W ŚRODKU MIESIĄCA.


w29.JPG


w33.JPG

Wodze wyobraźni

A kiedy tak śmiała wyobraźnia
Ogarnie te dni minione
Lata, całe wieki, na lotni przeleci
I tysiąclecia, nawet te p.n.e.
Wskoczy na najwyższą z gór Tybetu
Wpłynie w czeluście Rowu Mariańskiego
Wstąpi do puszczy amazońskiej
Przejdzie przez pustynię Gobi
Wszystkie cuda (ludzka robota) zwiedzi
I nasyci swoją ciekawość światem.
Wtedy zacznie usychać
Zawiedzona brakiem niezwykłości
Nadprzyrodzonych mocy nigdzie nie uświadczysz
Wokoło materia przemówi
Wyobraźnia wróci do stanu świadomości
I już nigdy nie okaże śmiałości.


IMGP3112.JPG


P1020290.JPG


Ballada

Poetycko żyć
nie lirycznie
od wschodu do nocy
z barwą i zapachem
broń boże prozaicznie.
Poetycko się budzić
poetycko zasypiać
takowoż pracować
poetycko wzrok sycić.

Radio poemat, woda poemat
poemat to Ty i ja.

Te współczesne gadżety
dobrobytu miraże
szczęście na niby
rozsiewają wokół
a tak mało ważą.
Poetycka mistyka
poetycka logika
natury dotyk
poetyckie istoty.

Radio poemat, woda poemat
poemat to Ty i ja.

Gdy piosenka odpłynie
zostaną w dolinie
kwiaty obumarłe
chwile podłe nadejdą
to krzycz całym gardłem.
Poetycko chcę żyć
poetycko z świata drwić
i na to mam apetyt
to marzenie poety.

Radio poemat, woda poemat
poemat to Ty i ja.


IMGP6729.JPG

IMGP7316.JPG


Równania

Racjonalisty dewiza bytu:
PRZED+PO=NIC
tylko in-between coś znaczy
czyżby magowie nie odnaleźli
betlejemskiej gwiazdy?
Sok żywiczny balsamowego drzewa
oblepił złoto, wygasił kadzidło.
Moc struchlała…
Pomimo tego michael jackson
codziennie zmartwychwstaje
na ekranach świata
księżycowym krokiem spacerując.
Bogowie mieli już swój czas…
Całe niebo mam w zegarku
tarcza błękitem się mieni
obłąkany mistyką materii
wzrok skierowałem ku ziemi.
A poeta Heidegger uczy nas ciszy
posłuszni Nietzscheańskiej koncepcji nicości
pójdźmy wszyscy do…


IMGP6892.JPG

IMGP3113.JPG


W ziemskim domu

Właściwie…
nie jesteśmy czymś nadzwyczajnym
na tym świecie.
Ani olbrzymy, ni maleństwa,
ani najwaleczniejsi.
Nie należy nam się laur
pokój niosących światu.
Nie jesteśmy najszybsi
ani najsilniejsi
inne stworzenia bywają urodziwsze
że tylko wspomnę motyle.
A i fruwać sami nie potrafimy.
Pływamy (nie wszyscy)
ale gdzie nam do delfinów.
Pod względem budowy atonomicznej
jesteśmy daleko na liście harmonijnych
a jacy nieprzyjaźni naturze bywamy.
Zdrowie też nie mamy “końskie”
to dobrze – podobno tur ma lepsze.
W długości życia jestemy słabi
wiele innych gatunków nas przeżywa.
A jednak tylko my mamy sztukę
artyzm nas urzeka
mamy kod matematyki i fizyki
którymi (jeszcze niezdarnie) opisujemy nasz świat.
Mamy wiedzę – to nasza niezwykłość.

s29.JPG

s28.JPG

« Wakacyjne refleksje (4) - Felieton | Strona główna | Piknik na PHR - felieton »